Archive | Restaurant,Caffe-Bar, Market review RSS feed for this section

West End

4 Jun

West End, ყაზბეგის 12, ლონდონის პეიზაჟებით შთაგონებული ინტერიერი,ოთხი განყოფილება, აქედან ერთი შედარებით ნათელი, სმის და დროსტარების მოყვარულთათვის 🙂 დანარჩენი შედარებით დაბნელებული, რომანტიული არსებებისათვის 🙂 “შოტლანდკა” ბალიშები და მომსახურე პერსონალის სამოსი,სასიამოვნო, შეიძლება ითქვას 10ბალიანი მუსიკა, ვიოლინოს თანხლებით, მათი წასვლისას-რადიო ირთვვება,რაც არ არის მისასალმებელი. ლუდი “Franziskaner”-შავი, fries+, ნივრიანი გახუხული პური; სამზარეულო 11-ისათვის იკეტება,ამიტომ წასვლისას გაითვალისწინეთ;  სამწუხაროდ ქალების საპირფარეშოში სარკე არაა, ამიტომ მანდილოსნებო! ცხვირის შესაპუდრად ტყუილად წახვალთ… მაგრამ მამაკაცების საპირფარეშოშია საკმაიდ საინტერესო ადგილას იგივე ნივთი 😀 დანარჩენ მოთხოვნილებებს აკმაყოფილებენ… მომსახურეობა 10ბალიანი სისტემით: მე-7, თემო უფრო ლოიალური აღმოჩნდა და -8, ყოველ შემთხვევაში არ დაუბღვერიათ, ასევე ძალიან საყვარელი წითელთმიანი გოგონა ჰყავთ 🙂 წყნარი და მშვიდი გარემოა, ალბათ ჯერ ახალგახსნილებს იმდენად არ იცნობენ ქალაქში  … Wi-Fi აქვთ,რაც ჯერ არ იცოდნენ,ან დასმული კითხვა ვერ გაიგეს, მაგრამ საბოლოოდ ჩვენ მაინც მივაგენით 😀

20110604-104432.jpg

20110604-104444.jpg

20110604-104456.jpg

20110604-104504.jpg

20110604-104517.jpg

20110604-104523.jpg

20110604-104530.jpg

Advertisements

ბატონები

30 May

ოხ, როგორ შევეჩვიე ასეთ პოსტებს 😀 დღეს უკვე მეოთხე ადგილია სადაც ჩამოვჯექი და შეფასებითი თვალი გადავავლე აქაურობას…დონატები ჯერ კიდევ ვერ გადამიტანია… თან საღამოს PR.-ზე მივდივარ და ასე გაგვყავს დრო, ამასთან სამსახურში ტესტირებასთან დაკავშირებულ სტრესს ვიხსნი და ცოტა დავმშვიდდი კიდევაც…
მოკლედ- ბატონები… ფალიაშვილის 64… გარეგნულად თითქოს შეუმჩნეველი… გულიანი და ღიმილიანი ხლხი…ძლივს 🙂 მართალია cosmopolitain არ აქვთ და კიდევ პატარა დეტალები აკლია, მაგრამ ამას მათი ღიმილი ფარავს 🙂 Wi-Fi აქვთ, პიტნის ჩაი, რომელსაც პატარა ორცხობილას აყოლებენ,ყვავილებით გაფორმებული მაგიდები და ინტერიერი- lovely!!! loved it!!!!

20110530-044101.jpg

20110530-044052.jpg

Continue reading

Entree

30 May

გემრიელი ფუნთუშები, ყავა… ცოტა ძვირი ფასები… მომსახურება, რაც დონატების(საზიზღარი მომსახურების) შემდეგ კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი პუნქტი გახდა ჩემს შეფასებაში,საკმაოდ სასიამოვნო…Wi-Fi არის, მხოლოდ ხალხის რაოდენობის გამო დიდი ხანი ვერ გაჩერდებით… ამას სადმე აუცილებლად ვახსენებდი, მაგრამ მათი ალუბლის ნაყინი ერთ-ერთი ყველაზე გემრიელია “luca polare”-ს შემდეგ 🙂 რომელიც ასევე მივირთვი, ბანანის და ნუშის:) ორი ბურთულა 🙂

20110530-041621.jpg

20110530-041643.jpg

Do Not Stop For Donuts Here!

30 May

გემრიელი დონატები, ყავა…აღარ გავაგრძელებ…ცნობილია ამდაგვარი რაღაცეებით…

მომსახურეობა?! ასეთი საშინელი არ მინახავს არაფერი…დასაჯომ ადგილს გამოეკიდნენ! რომელსაც “Reserved” აწერია…საქართვლოში ალბათ ასეთი ტენდენციაა: სასურველ მაგიდასთან დასაჯდომად face control უნდა გაიარო..არადა სინამდვილეში მაგიდები სულაც არაა დაჯავშნული.ჩვენ ვერ გავიარეთ ეს კონტროლი ან ოთხკაციან მაგიდას რომ მივუჯექით ორნი, თუმცა! მოპირდაპირე მხარეს ერთი კაცი ზის. რამოდენიმეჯერ იყო შემთხვევა, როდესაც ვიკითხეთ იყო თუ არა დაჯავშნული, მაგრამ სამწუხაროდ უარით გამოგვისტუმრეს და იგივე მდგომარეობით, ვიზუალურადაც და ვშიშობ სტატუსითაც არაფრით განსხვავებული სტუმრები დასვეს…ეს რა ამაზრზენია???

ეხლა კი უკითხავად დაჯდომისას,მომსახურე “პერსონამ” ყველა სტუმრის თვალწინ საყვედური გამოგვიცხადა!!მიმიკაზე და ცინიკურ საუბარზე ზედმეტია ლაპარაკი…ისეთი გაბღენძილია, თავი ქვეყნის მმართველი ჰგონია 😀 შეიძლება არის კიდეც, მაგრამ მერე მე რა?!

ადამიანი, რომ შედიხარ ასეთ დაწესებულებაში, სადაც უნდა დაისვენო და ისიამოვნო, გხვდებიან არ ვიცი რაზე გამწარებული მიმტანები და გსაყვედურობენ თითქოს მევალე ვიყო მათი ან ვიღაც ვიგინდარა, და სხვათაშორის, მომსახურეობისას სულაც, რომ ვიგინდარა ვიყო, უნდა დამსვან იქ სადაც მე მინდა, მაშინ როდესაც თავისუფალია ადგილი, გამიღიმოს, და ისე მაგრძნობინოს თავი, რომ აქ სასურველი სტუმარი ვარ და არა ისე: მომიგდოს ორი ჭიქა ყავა და კრუასანიც გამოისროლოს…გამწარებული ვარ!!! მესმის, რომ შეიძლება მასაც ჰქონდეს ცუდი პერიოდი პირად ცხოვრებაში, ან მანამდე ვინმე სხვამ გაამწარა, ან ბოლოს და ბოლოს კრიტიკული დღეები აქვს 😀 მაგრამ სერვისსაც თავისი დაწერილი თუ დაუწერელი კანონები აქვს, რომელიც ასეთი ფორმის არაა!!ისედაც თავზესაყრელია პრობლემები ამდაგვარ გამღიზიანებელზე რომ არ ვწერდე, მაგრამ რა დაემართა ამ ხალხს?!!

20110530-014012.jpg

20110530-014019.jpg

20110530-014027.jpg

New Day, New Age

25 May

გავაცილე 23 მაისი, მაგრამ შევხვდი დაბადების დღის მეორე დღეს 😀 სამსახური, ტრადიციული ტორტი…სამსახურიდან მენეჯერს ადრე დავეთხოვეთ, რადგან ერეკლეს, ინას და ანის (უნი-ს ჯგუფელები და მეგობრები) ასევე თეატრალურის სხვა სტუდენტებს გამოფენა ჰქონდათ “აკადემია+”-ში, საგამოფენო, რომელიც ტკბილად მახსენდება უნივერსიტეტში ჩატარებული გამოფენებისას 🙂 ძალიან სასიამოვნო იყო ბავშვების ნახვა, მართლა ბედნიერი ვარ როდესაც მათ ვხედავ, სამწუხაროდ ამას ხშირად არ ვაკეთებ ხოლმე.

გამოფენასთან ერთად პირველი კურსის სტუდენტ ტატო სულაქველიძის და თედო გოგოლაძის მოკლემეტრაჟიანი ფილმის,”ადამიანი…რომელმაც აირჩია”, ჩვენება იყო, რამაც ნამდვილად მომხიბლა, რადგან მშვენივრად დადგმული სცენარი,კარგი იუმორი, ტექნიკური გამართვა იყო, იმის მიუხედავად როგორი პირობრბი აქვთ თეატრალურში, ასე თუ გააგრძელეს და ჰქონდათ ამბიცია კარგად იმუშაონ მშვენიერ ქართულ ფილმებს მივიღებთ!

ფოტოების გადაღების და ძველი ხუმრობების გაგრძელების შემდეგ:

…”Parfois”, ქალთა აქსესუარების მაღაზია, რომელიც რამოდენიმე ხანია გახსნილია სავაჭრო ცენტრ “ქარვასლაში” და რომელიც 23-ში გაიხსნა ჭავჭავაძეზე, მათი რამოდენიმე ჩანთა მაქვს და ძალიან მომწონს, მომსახურეობაც კარგი აქვთ და დროდადრო მეტად მიმზიდველ საჩუქრებსა თუ ფასდაკლებებს სთავაზობენ ჩემნაირ მეტიჩრებს და არა მარტო! ასე რომ ახალგახსნილში კარგად ვიცოდი, რაღაც შეთავაზებები იქნებოდა და შევძვერი და თემოც შევიყოლე 😀 უჰ!!! სამაჯურები, ჭრელა-ჭრულა შარფები და ჩანთები!! საყვარლები!!! იქიდან გამომდინარე, რომ ჩემი დაბადების დღის მეორე რღე იყო, თემომ გადაწყვიტა აეღნიშნა და შარფი და უუულამაზესი საფულე დავიმსახურე, Parfois-ისაგან კი-საყურე პაწაწა პეპლებით, თან კონკურსი აქვთ facebook-ზე, შეგიძლია ნებისმიერი ნივთი ჩამოიმხო ან აიკიდო და ფოტოს გადაგიღებენ, შემდეგ “გამოგაჭენებენ” facebook-ზე და like-ბით საზღვრავენ გამარჯვებულს, იმდენად კონკურსმა არა, რამდენადაც აკინძვამ მომხიბლა, შევარჩიე ჩემი ჩაცმულობისათვის ასე თუ ისე შესაფერისი ჩანთა და სამაჯურები და “ჩავკარტოჩკდი”,შემდეგ კი ისევ მომშივდა და…

…”Segafredo“- უუუგემრიელესი ქათმის ფილე ანანასის სოუსით, Cosmopolitain-ძალიან, ძალიან მაგარი და თუ მანამდე არ მითქვამს იმასაც ვიტყვი რომ fries-იც უმაგრესი აქვთ 🙂

სეგაფრედოდან გადავწყვიტეთ გეზი ინასკენ, wheels-ში აგვეღო, იქაც ვისხედით, ინა ლუდ Guiness-ით გამიმასპინძლდა, ბევრი ამბავი გავიხსენეთ და ბევრიც ვიხალისეთ, ფოტოებიც გადავიღეთ 🙂

სახლში მოსული, კი ისეთი გათიშული ვიყავი, წინა პოსტი ძლივს ავტვირთე :)ქვემოთ კი 24-ში გადაღებული ფოტოების სლაიდი 🙂

This slideshow requires JavaScript.

20110526-012444.jpg

20110526-012452.jpg

One Day, One Story

25 May

დავიწყე პოსტი დაბადების დღეზე და ისეთი დაღლილი ვიყავი ემოციურადაც და ფიზიკურადაც, რომ მხოლოდ ფოტოებით  და ერთი წინადადებით შემოვიფარგლე 🙂 ეხლა გიამბობთ ჩემს ოქროს დაბადების დღეზე სრულად…

ჩემი დაბადების დღე, ანუ 23 მაისი, 12 საათიდანვე სასიამოვნოდ დაიწყო, 12 საათს ჩემს დებთან და დედასთან skype-თი ვიდეოკონფერენციით შევხვდი, რასაც ორივე მხრიდან სმა მოჰყვა, ძალიან დასამახსოვრებელი საღამო იყო, როდესაც ვიდეოთვალს შევსებულ ჭიქებს “ვიჭახუნებდით” ამას თან ერთვოდა პარალელური რეჟიმით თემოსთან საუბარი და ტელეფონით მილოცვები, ასევე facebook-ოც არ სდუმდა 🙂 მოკლედ უკვე კარგად შეზარხოშებულს პირდაპირ თვალის მოხუჭვა დამჭირდა, რადგან ვიწექი და ისე ვქეიფობდი 😀 ძალიან მაგარია, მთვრალს სულ არ გჭირდება ბევრი ბოდიალი.

გაღვიძებისთანავე დავიწყე რეკვა ჰეარ ჰაუსში(ამ სილამაზის სალონისშესახებ ბევრი მსმენია taa.ge-დან და sweet.ge-დან),რომლის შესახებაც ცალკე პოსტი მინდა დავწერო, მაგრამ ერთს ვიტყვი, რომ ძაან საყვარელი გოგოები არიან 🙂 სალონში ხანგრძლივი დროის დაყოფის შემდეგ, დადგა დრო საჩუქრების მეორე ეტაპისა, ფოტოებში ნახავთ მანქანაში დაწყობილ საჩუქრებს, რა თქმა უნდა, ყველა ჩემია 😀 ერთ-ერთ მათგანში ჩემი ნანატრი Christian Louboutin-ის ოქროსფერი ფეხსაცმელია, მეორეში კი არანაკლებ სასურველი სამფეხა, ეხლა საშუალება მექნება ყოველი ჩემი “პრიკიდი” გადავიღო და არ ვიწვალო 🙂 ყვავილები?! როგორი სურნელი ჰქონდა, ვინც იცით რომ გერბერი მიყვარს, ისიც იცოდეთ, რომ მათი მოტანის მცდელობა იყო, მხოლოდ ეხლა გერბერის დრო არ ყოფილა 😀

მოკლედ ზღვა ემოციის შემდეგ, რომელიც გამოვხატე და ვერ გამოვხატე, “შემოლამაზებული” ვარცხნილობით სახლში ავცუნცულდი გამოსაპრანჭად, Lou. ვერ გავიმეტე, თან სამოსი მჭირდება, განსაკუთრებულს ხომ განსაკუთრებული სამოსი უნდა, სამაგიეროდ არჩაცმული ე.წ. Plum ჩავიცვი და ვარდისფერი კაბა, რომლებიც ძალიან შეეფერენ ერთმანეთს 🙂

რაც შეეხება Lou-ს, მას წინ მთელი ისტორია უძღვის:იმ დროს როდესაც თემომ იგი ჩემთვის შეუკვეთა და გულმა ვერ გაუძლო, მაინც გამიმხილა საიდუმლო,სიხარულისაგან მოსასულიერებელი ვიგებ რომ ზომა 36-ია, რომელიც  დიდი უნდა მქონოდა,მთელი ჩემი პანიკისა და ისტერიკების შემდეგ, მატყობინებს, რომ ფეხსაცმელი გადაცვლილია და ველი 35, ამ ზომას ნამდვილად ველი, მაგრამ არა გაცვლილს, არამედ მეორეს, აღმოჩნდა, გადაცვლის შანსი არ ყოფილა და თემომ მეორე შეუკვეთა, ასე რომ ორი Louboutin-ის ოქროსფერი ფეხსაცმელი მექნება მხოლოდ სხვადასხვა ზომის, რომელიც ასევე დაბადების დღეს გავიგე.

წავედით PR. სკოლაში: შესვლისას ძალიან დადებითი ემოცია შემხვდა, არ ვიცი მე ვიყავი ასეთ განწყობაზე თუ ასე შემხვდენენ, ძალიან მესიამოვნა, ანანოს(ჯგუფელი PR.სკოლაში)დიდი მადლობა, რომ facebook-ის გვერდზე დაპოსტა ჩემი დაბადების დღის შესახებ, შეიძლება განსაკუთრებული ბეევრისათვის არაფერი მომხდარა, მაგრამ ყურადღებაა, თან მე ხომ ძალიან მიყვარს ყურადღების ცენტრში ყოფნა და კომპლიმენტები 😀 ასე რომ არც ერთი დამაკლდა და არც მეორე 😀 საჩუქარიც კი მივიღე, ზარაფხანას უსაყვარლესი ბალერინა ქანდაკება და თაიგული, მოკლედ რომ ვთქვა ჭკუაზე არ ვიყავი, თან თმები?! აი თმებზე თუ მეტყვიან კარგიაო, ამას არასოდეს ვივიწყებ, მე კი ძალიან ბევრი ასეთი შინაარსის წინადადება მოვისმინე, ლექციაზე ალბათ პირველი არ ვიქნები, ვინც იტყვის, რომ ძალიან საინტერესო იყო, მედია-მენეჯმენტი, რომელსაც ზვიად ქორიძე კითხუობს 🙂

ეხლა კი საღამოს დასკვნით ეტაპზე გადავდივარ, ვახშამი ორისათვის, რესტორან Belle Ville-ში, ულამაზესი და უმყუდროვესი ადგილი, ქიაჩელის 26-ში, ალბათ ორშაბათი დღის გამო სულ ცარიელი იყო, მაგრამ ეს ჩვენს წისქვილზე ასხამდა წყალს 🙂 სპაგეტი, ქათმის სალათი, სტეიკი, ჭიქა წითელ ღვინოსთან; დამღლელი, ემოციური დღის შემდეგ ზუსტად ის იყო რაც გვინდოდა. უკვე 12-ის ნახევარზე, მოვინდომე, სანთლის ჩაქრობა, ჩემი საყვარელი რიტუალია დაბადების დღისას.ამისათვის უახლოესი Goodwill-ი აღმოჩნდა,პაწაწა ნამცხვარუკა ვიყიდეთ და დაბადების დღის სანთლის არქონის გამო ნამცხვრისხელა ჩვეულებრივი, ფერადი სანთელი ვიყიდეთ,თან ვნერვიულობდი ვერ მოვასწრებთ-მეთქი, მაგრამ სანთელი 12:55 წუთზე ჩავაქრე 😀 თან სურვილიც ჩავიფიქრე და ამით გავაცილე ჩემი დაუვიწყარი დღე 🙂

Segafredo

24 May

20110524-082234.jpg

20110524-082256.jpg

20110524-084517.jpg