Tag Archives: მეგობარი

Happy … Friends

22 Jun

ორი დღე, 20-21 ივნისი ერთ-ერთ ტკბილ დღეებად დამამახსოვრდება…შეიძლება ითქვას “უმიზეზოდ-ჩემი დღე” იყო. ჯერ ერთი, ბევრი საჩუქარი მივიღე ამ დღეს და მეორე, დრო ჩემთვის საყვარელ ადამიანებთან გავატარე…

20 ივნისს განსხვავებულ ხასიათზე ვიყავი, wheels-იდან- misson-ში დავასრულეთ საღამო.სადაც, სხვათაშორის საკმაოდ კარგი მომსახურეობაა, მართალია, შოთიკოს მწვანეს ნაცვლად პიტნის ჩაი მოუტანეს, მაგრამ საკმაოდ კარგი განწყობა შემექმნა მათზე.ზაფხულის თბილ და სასიამოვნო საღამოს მეტად ბევრი სიცილი დაერთო თან.

მეორე დღეს, 21 ივნისს, ინასთან ერთად უნდა წავსულიყავი გადასაღებად, მას უნდა დავხმარებოდი სახლების ინტერიერების გადაღებაში(თუ ხელი არ შევუშალე :D) და ჩემთვისაც სასარგებლო იქნებოდა გარეთ გასვლა, ფოტოკამერის ხელში დაჭერა.მართალია ძალიან დავიღალე, მაგრამ უძალიანესად კმაყოფილი დავრჩი, რადგან უამრავი საინტერესო და უინტერესო ადამიანებს შევხვდი და მათი სახლი თუ ფასადი ვნახე,რომელნიჩ ერთმანეთზე მეტყველებდნენ.თბილისში მართლაც ძალიან ბევრი ლამაზი ადგილია, სამწუხაროდ ბინები საკმაოდ ავარიულია 🙂

წერა, იმისათვის არ დამიწყია, მომეყოლა რა კარგი დღე მქონდა, უბრალოდ მინდოდა მეთქვა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია მეგობრობის ფაქტი, მაშინ ყველაფერი გიხარია, გინდა გაუზიარო ყველანაირი გრძნობა, თუნდაც ისულელო და ამისათვის არ მოგეკითხება, ჰოდა, ამ პოსტით ყველა ჩემს მეგობარს მადლობა მინდა ვუთხრა მათი მეგობრობისათვის 🙂

Advertisements

New, Empty Diary

8 Jun

მეგობრები იმიტომ არსებობენ, რომ საჭირო დრო მონახონ, აგაწევინონ უკანალი, როდესაც რბილად ხარ მორგებული სახლში და არც კი გაქვს გეგმაში და ხასიათში სადმე გასვლა.

ზუსტად ასე დაუნდობლად მომექცა ინა, როდესაც დამირეკა და თითქმის მბრძანებლური ტონით-მითხრა, რომ გავსულიყავი გარეთ…არც ვინანე, პირიქით მისი მადლობელი ვარ, რომ ახალი…ფურცელი-ბანალური ნათქვამი იქნება…სულ ახალი წიგნაკი  ძალიან ხალისიანი დღით დავიწყე.

საღამომ სტარტი ზოოპარკთან აიღო, სულ სამნი: მე, ინა და მარიამი ვიყავით…მარიამმა გიდობა ითავა და ყველა გალია შემოგვატარა, ფოტოების ჩხაკუნიც არ დაგვიწყებია, გაგვიმართლა და კუდგაშლილ ფარშევანგებსაც მივუსწარით, სირაქლემას ცეკვასაც ვუყურეთ, მაგრამ მინდა ვთქვა, მეტად არამომხიბვლელი იყო, საინტერესოა, როგორ ებმებიან ასეთ ანკესს სირაქლემა გოგოშკები 😀

ცხოველ-ფრინველ-ქვეწარმავალ-ზღვის ბინადართა თვალიერებით, ბევრი ახალი აზრი მოვიდა ისევ და ისევ სამოსთან დაკავშირებით…არა, არა! არ იფიქროთ მათი გატყავება მომინდა! პირიქით,მასეთი რამეების წინააღმდეგი ვარ, მირჩევნია ჩამნაცვლებელი მეცვას ცხოველური პრინტით…უბრალოდ ძალიან ლამაზი ფომა-ფერი ჰქონდა ზოგიერთ მათგანს და ვიფიქრე,ალბათ ბევრ დიზაინერის შთაგონების  წყაროცაა მათი სილამაზის ხილვა…მე forever21 ელასტიკი და ფეხსაცმელი მეცვა და მისივე კულონი-ფოტოკამერა, Cache-cache-ს ნეონ-ყვითელი მაისური,ლეოპარდის პრინტით თავზე შემოხვეული შარფი და ადრე ნაყიდი ჩანთა-ამოქარგული ყვავილით,რომელიც ძალიან პრაქტიკულია ბოდიალისას 🙂

ზოოპარკში რომ გალია აღარ დარჩა უნახავი და ორჯერადი გემზე კატაობის შემდეგ, გზას გავუდექით ჩილიმ ბარისაკენ, მაგრამ სანამ გადავწყვეტდით სად მივსულიყავით, ძალიან ბევრი ვიარეთ-ქვეყანა შემოვიარეთ 😀

დაღლილები Wheels-ში ვიყავით, ცოტა რომ ამოგვესუნთქა, სადაც დამაპურეს 😀

ჩილიმობისას შოთიკოც შემოგვიერთდა და ჩილიმ ბარიდან ოთხი ბილიარდის უცოდინარი-საბილიარდოში წავედით, იქაც ფეხით- ძაალიან მაგარი იყო…ბილიარდის ბურთებიც ვაგორავეთ პროფესიონალუური სახეებით,ბევრი ვიხალისეთ…

ამ პოსტით არა მარტო დღევანდელი დღის შესახებ მინდოდა  მოყოლა, უბრალოდ კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი რამდენს ნიშნავს ცალკეული, ჩემს გვერდით მყოფი ადამიანი, მე კიდევ ჯანდაბების გამო გადავიკარგები ხოლმე,ან ვერ ვამჩნევ.მივხვდი, რომ მშვიდად ვარ და დავუბრუნდი ჩემს თავს, ვიცი, რომ ბევრის იმედი მაქვს და ყველას მადლობა 🙂

ასევე, ერთ კარგ ადამიანს მინდა პატარა”персик”ის დაბადება მივულოცო: ტატა! მთელი გულით გილოცავ და გისურვებ უპრობლემო ცხოვრებას, შენთვის ძვირფას ადამიანებთან ერთად !

ეს კი ჩემი დღის ფრაგმენტები:

ფოტოები: ირინკა(fefinio)

ინაჩკა

შოთიკო(საბილიარდოს რამოდენიმე pic.)

Tbilisi Photo Festival 2011

2 Jun

ფესტივალი, რომელიც უკვე მეორედ ჩატარდა, 25 მაისიდან-30 მაისამდე საკმაოდ ბევრ ღონისძიებას,დისკუსიას, საჯარო ლექციას და მასტერ კლასებს მოიცავდა.სამწუხაროდ ამ ჩამონათვალიდან მხოლოდ გამოფენის დახურვის დღეს, დიმიტრი ერმაკოვის XIX საუკუნიის კოლექციაზე ვიყავი, საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში, რომელიც კარგად გაარემონტეს;ევროპელ და ქართველ ფოტოგრაფთა ერთობლივ გამოფენაზე, ევროპის სახლში, changes”, მიძღვნილს რევოლუციების ტალღას საქართველოში, უკრაინაში, ტუნსიში, ეგვიპტეში… ასევე, რაღა თქმა უნდა, ვიყავი ფოტოგრაფიის ღამეზე, რომელიც ფოტოფესტივალის მთავარი ნაწილია ჩემი აზრით, მართლა ძალიან სასიამოვნო და აქტიურ საქმიანობას მოიცავს, როდესაც  ძალიან თბილ საღამოს,მეგობრებთან ერთად,ძველი თბილისის ქუჩებში დაიარები.
10 დიდ ეკრანზე წარმოდგენილი იყო ცნობილი ევროპელი ფოტო-ასოციაციების, სააგენტოს, ჟურნალების და სხვა პუბლიკაციების ფოტო-რეპორტაჟები.

ფესტივალი, ცნობილი “არლის”(d’Arles photo festival)ფოტოფესტივალიდან “იკვებება” ფოტოებით, რომელზე დასწრებაც ჩემს ოცნებად იქცა, იგი საფრანგეთის ქალაქ არლიში იმართება და ერთი თვის განმავლობაში იგი “ფოტოქალაქად” იქცევა,ყოველი საგამოფენო, ნანგრევი, თავისუფალი დარბაზი გახსნილია ფოტოდამთვალიერებლისათვის, სადაც ყველა ფოტოცხოვრებით ცხოვრობს, ჩადის უამრავი ფოტომოყვარული და არა მარტო!! მოკლედ უმაგრესია!!

დავუბრუნდე ისევ თბილისს…რომელიც ამ ფესტივალს შარშანაც მასპინძლობდა, მისგან მაისური და ჩანთა დამრჩა საჩუქრად, ამჯერად ვერ მოვახერხე, რომ ერთი მათგანი მაინც მქონოდა. რაც შეეხება ფოტოებს იყო უამრავი მიმდინარეობის, ხასიათის, შინაარსის და ქვეყნის ფოტო, რომელთაგან ბევრი ჩემი არმოსაწონი, ბევრი იდეის დონეზე მოსაწონი და ბევრიც კარგი იყო, მაგრამ მათი განხილვა შორს წაგვიყვანს და არც მახსოვს წესიერად ყველა მათგანი.იმის გამო, რომ ზოგიერთი მეგობარი დაიღალა თვალიერებით ან სულაც არ აინტერესებდა, ყველა პუნქტი ვერ მოვიარეთ.

გადავიღე ფოტოები და გადავიღე სამოსი თუ როგორ ეცვათ ფესტივალზე, სადაც ბევრი საინტერესო ტრენდი ვნახე,საერთოდ ასეთ ღონისძიებებზე სადაც ბევრი შემოქმედეითი ადამიანია, ხშირია ალბათობა წააწყდეთ განსხვავებულ, გემოვნებიან, უგემოვნო მაგრამ განსხვავებულ და გამორჩეულ ადამიანებს…

მას შემდეგ როდესაც მოვისეირნეთ და ასე თუ ისე გული ვიჯერეთ გარესამყაროთი, შიმშილმაც შეგვაწუხა და ახალგახსნილ ბარს მივაკითხეთ, რომელიც შოთიკომ მიგვასწავლა და რომელიც საკმაოდ საინტერესო ინტერიერით გამოირჩევა…შესვლისას, იგი სხვადასხვა ქვეყნის კუთხეებად იყოფა: იტალია, საფრანგეთი, ინგლისი, ჩინეთი…ჯერ ახალი გახსნილია და სრული მენიუ არ აქვთ, ქვეყნებში დამახასიათებელი კერძებით, ასევე Wi-Fi არ აქვთ და ვიმედოვნებ, რომ მალე იქნება, მაგრამ ძალიან ბევრი ვიხალისეთ და გემრიელადაც მივირთვით,ჩემ მენიუს არ ვუღალატე და frie-ც მოვატანინეთ, გემრიელი იყო.  სადაც ღამის 4საათამდე დავყავით და მე პირადად ძალიან კმაყოფილი დავბრუნდი სახლში, იმის მიუხედავად, რომ მეორე დღეს სამსახურში ტესტირება მელოდა, ხასიათი არ გამფუჭებია, რა ვქნა ძალიან მიყვარს გარეთ “წანწალი”.

ფოტო: ირინკა ანდრეევა (Fefinio)

მონტაჟი: თემო ბაბუნაშვილი (iTemo)

ფოტო: ირინკა ანდრეევა (Fefinio), and friends…

New Day, New Age

25 May

გავაცილე 23 მაისი, მაგრამ შევხვდი დაბადების დღის მეორე დღეს 😀 სამსახური, ტრადიციული ტორტი…სამსახურიდან მენეჯერს ადრე დავეთხოვეთ, რადგან ერეკლეს, ინას და ანის (უნი-ს ჯგუფელები და მეგობრები) ასევე თეატრალურის სხვა სტუდენტებს გამოფენა ჰქონდათ “აკადემია+”-ში, საგამოფენო, რომელიც ტკბილად მახსენდება უნივერსიტეტში ჩატარებული გამოფენებისას 🙂 ძალიან სასიამოვნო იყო ბავშვების ნახვა, მართლა ბედნიერი ვარ როდესაც მათ ვხედავ, სამწუხაროდ ამას ხშირად არ ვაკეთებ ხოლმე.

გამოფენასთან ერთად პირველი კურსის სტუდენტ ტატო სულაქველიძის და თედო გოგოლაძის მოკლემეტრაჟიანი ფილმის,”ადამიანი…რომელმაც აირჩია”, ჩვენება იყო, რამაც ნამდვილად მომხიბლა, რადგან მშვენივრად დადგმული სცენარი,კარგი იუმორი, ტექნიკური გამართვა იყო, იმის მიუხედავად როგორი პირობრბი აქვთ თეატრალურში, ასე თუ გააგრძელეს და ჰქონდათ ამბიცია კარგად იმუშაონ მშვენიერ ქართულ ფილმებს მივიღებთ!

ფოტოების გადაღების და ძველი ხუმრობების გაგრძელების შემდეგ:

…”Parfois”, ქალთა აქსესუარების მაღაზია, რომელიც რამოდენიმე ხანია გახსნილია სავაჭრო ცენტრ “ქარვასლაში” და რომელიც 23-ში გაიხსნა ჭავჭავაძეზე, მათი რამოდენიმე ჩანთა მაქვს და ძალიან მომწონს, მომსახურეობაც კარგი აქვთ და დროდადრო მეტად მიმზიდველ საჩუქრებსა თუ ფასდაკლებებს სთავაზობენ ჩემნაირ მეტიჩრებს და არა მარტო! ასე რომ ახალგახსნილში კარგად ვიცოდი, რაღაც შეთავაზებები იქნებოდა და შევძვერი და თემოც შევიყოლე 😀 უჰ!!! სამაჯურები, ჭრელა-ჭრულა შარფები და ჩანთები!! საყვარლები!!! იქიდან გამომდინარე, რომ ჩემი დაბადების დღის მეორე რღე იყო, თემომ გადაწყვიტა აეღნიშნა და შარფი და უუულამაზესი საფულე დავიმსახურე, Parfois-ისაგან კი-საყურე პაწაწა პეპლებით, თან კონკურსი აქვთ facebook-ზე, შეგიძლია ნებისმიერი ნივთი ჩამოიმხო ან აიკიდო და ფოტოს გადაგიღებენ, შემდეგ “გამოგაჭენებენ” facebook-ზე და like-ბით საზღვრავენ გამარჯვებულს, იმდენად კონკურსმა არა, რამდენადაც აკინძვამ მომხიბლა, შევარჩიე ჩემი ჩაცმულობისათვის ასე თუ ისე შესაფერისი ჩანთა და სამაჯურები და “ჩავკარტოჩკდი”,შემდეგ კი ისევ მომშივდა და…

…”Segafredo“- უუუგემრიელესი ქათმის ფილე ანანასის სოუსით, Cosmopolitain-ძალიან, ძალიან მაგარი და თუ მანამდე არ მითქვამს იმასაც ვიტყვი რომ fries-იც უმაგრესი აქვთ 🙂

სეგაფრედოდან გადავწყვიტეთ გეზი ინასკენ, wheels-ში აგვეღო, იქაც ვისხედით, ინა ლუდ Guiness-ით გამიმასპინძლდა, ბევრი ამბავი გავიხსენეთ და ბევრიც ვიხალისეთ, ფოტოებიც გადავიღეთ 🙂

სახლში მოსული, კი ისეთი გათიშული ვიყავი, წინა პოსტი ძლივს ავტვირთე :)ქვემოთ კი 24-ში გადაღებული ფოტოების სლაიდი 🙂

This slideshow requires JavaScript.

20110526-012444.jpg

20110526-012452.jpg

თავდასხმა

22 May

ორი დღეა, რაღაც თავდასხმაა ჩემს თავს, ვიფიქრე თუ მესამედაც გაგრძელდა დავწერ მეთქი, მაგრამ სულსწრაფობამ მძლია და მესამე დღესაც აღარ დაველოდე.

ცრუმორწმუნე რომ ვიყო, ამ შემთხვევებს რაიმეს დავაბრალებდი, და ნიშანს მივაწერდი, რა ნიშანს ეგ უკვე დამოკიდებული იქნებოდა როგორ ხასიათზე ვიქნებოდი, ცუდისკენ წავიყვანდი საქმეს თუ კარგისაკენ, მაგრამ რეალურად ყველაფერს გაზაფხულს ანუ გამოღვიძებულ ბუნებას ვაბრალი.

ნუციკო(ჩემი მეგობარი)ამ ამბავს რომ გაიგებს არ გაუკვირდება, რადგან დარწმუნებული ვარ, კარგად ახსოვს ჩემი თავი ორ სკამზე ერთდროულად შემომხტარი, იატაკის ჯოხით ხელში, როგორ ვებრძოდი ოთახში შემოპარულ ხვლიკს, რომელიც ჩემი წიოკის მიუხედავად ადგილიდან არ იძვროდა, ეჰ, ნინ, სად არ იყავი დღეს, კრინტიც კი არ დამიძრავს, სანამ ათსანტიმეტრიანი კალია გარეთ არ გავსვი, უზრდელი, არც ის გეგმავდა განძრევას სანამ “ტაშტი” არ დავამხე და შემდეგ პარკი ამოვაცვი უფრო მეტი დაცულობისთვის, ვაი თუ გახვანხვალებულიყო!! მხოლოდ მაშინ ამომხდა ყვირილი, როდესაც უკვე გაძევებული კალია  პარკის ქვევიდან მიხვდა, რომ რაღაც ხდებდა მის თავს და ახტა!! იქ უნდა გენახა როგორ შევხტი და სახლში ტყვიასავით შემოვარდი.

ოჰ, ამის წინამორბედი ამბავი არ მომიყოლია…გუშინ სამსახურში წასასვლელად ვემზადებოდი, როდესაც ზურგს უკან ხმაური შემომესმა, ფანჯრის მხრიდან, უკან ნელა მივტრიალდი, ხომ იცით, საშინელებათა ფილმებში რომ ხდება და რომ ვფიქრობთ: არ  მიტრიალდე!!გაიქეცი!! გასაქცევი არსად მქონდა და მეც მოვტრიალდი, მოტრიალება იყო და…თუ არ ვცდები ჩხიკვი იყო, აი მოზრდილი მტრედისხელა,ლამაზი კი იყო ეგ ოხერი… ცხვირამდე მოფრინდა და შემდეგ უკან გაბრუნდა და ფანჯარასთან ახლო-მახლო დასკუპდა, ისე რომ თვალის შევლება მოვასწარი…

და რატო წამოვიწყე ეს პოსტი, იმისათვის რომ მეკითხა რაიმეს ხომ არ ნიშნავს-თქო? არა, ალბათ კარგი მოგონებები გამიღვიძა ამ ამბებმა და მინდოდა ნინიკოსთვისაც მეთქვა რომ ძალიან მომენატრა და აუცილებლად დავპატიჟებ მომავალში “ავტობუსოფართიზე” რომელიც დიდი ხნის წინ დავგეგმეთ…

მოკლედ,ჩემო ლამაზო ხალხო, ამ პოსტით, ტკბილ მოგონებებს გაუმარჯოოოს!! 😀

ფოტო გადაღებულია ნუცას დაბადების დღეს,2009 წელს,ერთ-ერთ ყველაზე საყვარელი დღე,ალბათ არ მიწყენს 🙂

Sweet Hobby

3 Apr

ალბათ ბევრს , ან უმეტეს აქვს ჰობი, აი მაგალითად ჩემი ერთ-ერთი მეგობარი ხელსახოცებს აგროვებს, რამდენჯერ მისთვის სუფრიდან ჯიბეში ჩამიტენია ხელსახოცი…ჩემი და-ზღარბებს აგროვებს, ნამდვილამდე ჯერ არ მისულა საქმე, მაგრამ ძალიან ბევრი ზღარბი აქვს…მეორე და კი, კერამიკის სახიან თოჯინებს, მის შვილს ასეთ თოჯინას რომ სჩუქნიან, ბავშვი თვალის შევლებას ვერ ასწრებს, მაშინვე მიაცუნცულებს დანარჩენ თოჯინებთან.

მე კი, ხან რას ვაგროვებდი, ხან რას, რვეულის ყდები, გასაღების საკიდები(ბრელოკი), პომადები..ეხლა კი ახალი გატაცება გამიჩნდა, შაქრის შეგროვება…არა, კილოობით არ ვყიდულობ, სხვადასხვა კაფე-ბარებიდან, ერთჯერადი შეკვრები მომაქვს…

საერთოდ ჰობი კარგი რამაა…შეთრევა იცის და ათას სისულელეზე არ ფიქრობს ადამიანი, ათას სიისულელეს აგროვებს 😀

ასე რომ, გაითვალისწინეთ და თუ სადმე წააწყდებით და შაქრიან ყავას ან ჩაის არ სვამთ ;), იცით სად მომძებნოთ 😀

მეგობრობა როგორც…

3 Apr

მეგობარს ველაპარაკებოდი სკაიპით, რომელიც ათასობით კილომეტრის მოშორებითაა ჩემგან…ძალიან მომნატრებია, ვიგრძენი როგორ მჭირდება და როგორ ვჭირდები, მასთან ერთად, ჭიქა ყავასთან ლაპარაკი მომენატრა, ასი ათას სისულელეზე და მილიონ სერიოზულ თემაზე…

ამ საუბარმა დამაფიქრა, რამდენად კარგი მეგობარი ვარ?? ხშირად როდესაც ვინმე გვიყვარს და ვენდობით, მისგან ზედმეტად ბევრს მოვითხოვთ ხოლმე, 100%გაგებას, 100% თანაგრძნობას, 100% გვერდში დგომას…მაგრამ ვასრულებთ თუ არა ჩვენ ნამდვილად მეგობრულ მოვალეობას, რადგან თუ მოვითხოვთ, სანაცვლოდაც უნდა გავცემდეთ…

მე ჩემი მეგობრები ძალიან მიყვარს, მაგრამ გავიარე თუ არა მეგობრობის გამოცდა, მინდა მათთვის საყრდენი ვიყო და ყოველ გაელვებულ კარგ თუ ცუდ აზრს მე მიზიარებდნენ. მაგრამ რამდენად ღირსი ვარ ამის.

ბევრი ვიფიქრე ამ თემაზე და მივხვდი როგორი კარგია გყავდეს მეგობარი, მაგრამ საუკეთესოა, როდესაც მად მიგიჩნევენ.

აი რას წერენ Wikipedia-ზე: პირადი დამოკიდებულება ადამიანებს შორის დაყრდნობილი ნდობაზე, გულახდილობაზე, საპასუხო სიმპატიაზე, საერთო ინტერესებსა და გატაცებაზე. მეგობრობის აუცილებელი სეგმენტია ნდობა და მოთმინება.ადამიანებს რომლებიც ერთმანეთთან ბეგობრობით არიან დაკავშირებულნი, მეგობრები ჰქვიათ.

თუ ამ ნიშნებს ატყობთ საკუთარ თვავს ან თქვენს გვერდით მყოფს, ე.ი. მეგობრები ხართ 🙂

ჩემი აზრით, მთელს მსოფლიოში, ყველაზე კარგი გრძნობა, შეგრძნება თუ არ ვიცი კიდევ რა ვუწოდო, ალბათ თავად სიტყვა “მეგობარი” მეტყველებს ყველაფერზე.