Tag Archives: Dj Rembo

TFW Opening

5 May

აი, შეგპირდით მოდის კვირეულზე დაწერას და გავაჯანჯლე საქმე…მეორე დღე დასრულდა როემლზეც სამწუხაროდ არ ვყოფილვარ მაგრამ ყველაფრის მოყოლას თავისი დრო აქვს 🙂

ე.ი. როგორც ვთქვი 3 მაისი თბიბლისის მოდის კვირეულის გახსნის დღე იყო. დილიდან ჯერ არ ვიცოდი წავიდოდი თუ არა, მაგრამ დაახლოებით 18:30 გავიგე, თურმე მივდივარ. მივკუსკუსდი მენეჯერთან,ერთი საათით ადრე წავსულიყავი,20:00 საათზე, რომ მომესწრო გახსნისათვის,თან ვიცოდი, ეს ქართული პუნქტუალურობა ისევ ჩემს წისქვილზე ასხამდა წყალს.

სამწუხაროდ ჩემი ფოტოკამერა თან არ მქონია, მაგრამ ბედმა გამიღიმა, ფოტოკამერაც გაჩნდა და მეხსიერების ბარათი, დამატებით iPod-ის ვიდეოკამერაც…

როგორც კი 20:00 გახდა გარეთ გავქროლდი და ტაქსს შემოვაფრინდი…ტაქსისტი მოლაყბე აღმოჩნდა, მაგრამ არც თუ ისე კარგი იუმორით გამოირჩეოდა, ამიტომ ისე მივედი შერატონამდე თავად მოკვდა სიცილით საკუთარ ხუმრობებზე, მე კი ზრდილობიანი ღიმილით ვპასუხობდი…

აი, შევედით შერატონში…მინდა ვთქვა, რომ მშვენივად ორგანზებული იყო…განლაგება, მაგიდები, სცენა, გარემო და Wi-Fi-ც კი 😀 უგემრიელესი სასუსნაოები და არა მარტო, უამრავი სხვადასხვა ტიპის სასმელი უალკოჰოლოდან-ალკოჰოლიანამდე. ერთი სამწუხარო ფაქტი press center-ის არარსებობა, რადგან ჩემი ლეპტოპით, კლაჩით(მოგეხსენებათ კლაჩს საკიდი არ აქვს),ორი ფოტოკამერით(DSLR და სასაპნე) iPod და ტელეფონი ჯიბეში..არც მიმღებში იტოვებდნენ ჩანთებს 😦 მაგრამ მერე ისე გადავნაწილდი ყველაფერი რიგში ჩადგა.

კვირეული სიმონ მაჩაბელის შოუ-ჩვენებამ გახსნა…სცენაზე მომღერლები ქეთი ორჯონიკიძე,მარიკო ებრალიძე… გამოვიდნენ მაჩაბელის კოსტუმებით და ბოლოს ჭერიდან ბაგირზე დაკიდული ორი გოგო ჩამოფრინდა.ამ ყველაფერის ვიდეოთიც იხილავთ რომელიც საკმაოდ მრავლად მაქვს.

მცირე შესვენების შემდეგ  Atelier 10a-ს დროც დადგა.ჩვენება შერატონ მეტეხი პალასის 20 წლისთავისადმი იყო მიძღვნილი.სადა,შიფონი, აბრეშუმი, ქაშმირი,ნაკლებად სილუეტური.შემოდგომა-ზამთარი 2011, ძირითადად შავი და ბეჟი სამოსი ჭარბობდა. ძალიან მომეწონა ჟოლოსფერი, რომელიც ჩემს ფოტოში წითლად სჩანს 😀 ერთტონიანი, მიმიმალისტური სამოსი…პრინციპში, მინიმალიზმი გაზაფხული-ზაფხულის ტენდენციაცაა და თუ ამის შესახებ პოსტი გაქვთ წაკითხული, მაშინ გეცოდინებათ, რომ მინიმალიზმისათვის ყველაზე ადვილია აქსესუარის შერჩევა, რომ ხასიათი შეცვალოთ და ათასი კიდევ რამ 😀

ტრენდებზე დავიწყე ლაპარაკი და არც მისული საზოგადოება გამომპარვია თვალთახედვის არედან, ძირითადად ლეოპარდის პრინტი, გრძელი კაბები, რამოდენიმე  gingham print, ყვავილების აქსესუარები, სამოსზე ნაკლებად შეირჩეოდა, აი მბზინვარე(glitery) ყოველთვის წვეულებების აქტუალური თემაა და არ ვიცი ტრენდს დავაბრალო თუ საღამოს “გლამურობას” 🙂

ცალკე გამოვყოფ წვეულების ფავორიტს Cristian Louboutin-ის ფეხსაცმელს, “Rock” სტილში მაგრამ მუდამ მიმზიდველს და ქალურს…მისი ლანჩი კი დაბაზის ბოლოდან კიოდა აქ ვარო!.წესიერად რომ გადამეღო პატრონს ფეხდაფეხ დავსდევდი 😀

მე კი ტანზედ მემოსა 😀 : ჩემი “ლეო.”პრინტის ფეხსაცმელი(დაბალძირიანია მაგრამ ტრენდი, ამიტომ დიდად არ მიდარდია რომ Pump-ზე არ ავხტი),მუქი ლურჯი ჯინსის შარვალი,ლურჯი თხელი მაისური და ჯილეტი, ისიც ლურჯივე(ვაიმე, რა ლურჯი ვყფილვარ :D)

საღამო არანაკლებად ორგანიზებულ და გაფორმებულ after party-თ დამთავრდა, რასაც მუსიკალურად ბომონდის და თბილისის მოდის კვირეულის საყვარელი და უცვლელი DJ Rembo აფორმებდა 🙂

4 მაისს კი გაჭირვებით გავიღვიძე, რომ სამსახურში წავსულიყავი, მთელი დღე ლუბუტენი არ მივარდებოდა თავიდან და საღამოს ჩემმა გამოწერილმა ღია ფეხსაცმელმა გამახარა ჩამოსვლით.მართალია განსაკუთრებული ბრენდი არაა, მაგრამ ულამაზესია, დანახვისთანავე შემაყვარა თავი 🙂 საოცრად კარგი ამინდი იყო დღეს(საღამოს წვიმას თუ არ ჩავთვლით) და ამინდმაც იმედი მომცა, რომ ახალფეხსაცმელს მალე ჩავიცვამ.

მეორე სასიამოვნო ფაქტი, ჩემი უსაყვარლესი Luca Polare-ს ნაყინი იყო,აქაც გამიმართლა…გაციებისგან ძლივს გამომძვრალს, ნაყინს მოწყურებულს იმ პირობით დამითმეს თუ სამომავლოდ ყელის ტკივილზე არ ვიწუწუნებდი,რასაც მე უპირობოდ დავთანხმდი.როგორც ყოველთვის ერთ ბურთულას ვერ ვჯერდები, მაგრამ ჩემი ყველაზე დიდი ცდუნება, ნუშის ნაყნი არ ჰქონდათ, სანამ ერთი ბურთულა “ალტერნატიული” ნაყინი ჩავსანსლე, კარამელ-ნუშიანიც მოიტანეს, თურმე რამდენს ჰყვარებია ნუშის და კარამელის გავგიჟდი, ჩემი იქ ყოფნისას ყველამ ის იკითხა, ერთი პერიოდი ისიც შემეშინდა მე რომ არ შემხვდეს მეთქი 😀 მაგრამ, ჩემმა რაინდმა გადამარჩინა და დრაკონს პირიდან გამოაცალა ნაყინი 😀

ნაყინის შემდეგ ზუსტად ის დრო იყო PR. სკოლაში(PR. school) წავსულიყავით და ასეც მოვიქეცით. ლექციამ სასიამოვნოდ და მხიარულად ჩაიარა, ისე რომ დროის მსვლელობა ვერ გავიგე.ბევრი კარგი რამ ავითვისე:ძალიან ბევრი ფაქტი რომელსაც ჩვენ ყოველთვის ვერ ვაკირდებით და ვაკონტროლებთ, ჩვენდა უნებლიედ აისახება ჩვენს ზემოქმედებაზე გარე სამყაროსთან, ამას და კიდევ სხვა თემებს დაეთმო ლექცია და გავიგე, როგორ უნდა წარვმართო პრეზენტაცია ჩემდა სასარგებლოდ, ამას კი რა თქმა უნდა პრაქტიკაში გამოყენება უნდა,ამაში ნაკლებად ვარ გამოცდილი, ცოტა არ იყოს ამ მხრივ მორიდებულიც კი ვარ, მაგრამ ყველაფერი გარდამავალია(აქ ვწერდი გარდაუვალი არაფერია და შევცვალე, რადგან მასში ნეგატიური სიგნალებია :D)არა მთლად მასე არ გამირეკავს, უბრალოდ ჯერ ბლოგზე გავდივარ პრაქტიკას :Dამ მიზეზით კი TFW(Tbilisi Fashion Week)-ის მეორე დღეს ვერ წავედი ჩვენებაზე, ქვემოთ ისაა რაც არ მინახავს 😀

May, 4

  • Atare –  Ballroom 18:30
  • Atelier ,, Experiment”- Fashion Tent 19:45
  • Anna Miminoshvili – Ballroom 21:00
  • Marika Kenchadze – Fashion Tent 22:00

სახლში მოსულმა კი ხვალინდელი გეგმები დავაწყვე. საღამოს ნაცვლად დილით მივდივარ სამსახურში, მადლობა ტატას, რომ უპრობლემოდ შემეცვალა და ამით საშუალება მეძლება მოდის კვირეულზე წავიდე და მესამე დღე აღვბეჭდო ჩემი კამერის ობიექტივით 😀

P.S. ფოტოების ატვირთვა ვერ მოვასწარი რადგან სუულ ცოტა ძილი არ მაწყენდა…თან ინტრიგას ჩავაგდებ 🙂

Advertisements

My 12PM.

30 Apr

ყველაფერს ქრონოლოგიურად მივყვები:დილით სამსახურში მისვლისას, ჩემი გამამხნევებელი წამალი კრემიანი კრუასანი და რძიანი ყავა გახდა..საღამოსკენ კი ჩემს ჩაცმა-გაპრანჭვას “თოლია”რომ დავუსვი PR.სკოლაში(PR. School) წავედი, საკმაოდ საინტერესო იყო იქ ყოფნა, პირველი მოლოდინიც გამართლდა, ასე რომ წამოსვლაც არ მინდოდა, მაგრამ მნიშვნელოვანი მეორე კურდღელიც მელოდა და 9საათზე ერთი საათით ადრე, წამოვედი, ისე, რომ PR.სკოლაში მისულს თქმაც კი არ დამჭირდა წამოსვლასა და მიზეზების შსახებ, რადგან ჩემდა დამოუკიდებლად ჩემს მეტიჩარა ბლოგს უკვე ყველაფერი სიტყვასიტყვით უთქვამს ჩემი განზრახვების შესახებ 🙂 სამწუხაროდ საღამოსვე გავიგე დავალებისა და 16 კვადრატის შესახებ, უკიდეგანო Google-ს იმედი მქონდა, რომ რაიმეს მაინც მეტყოდა ამ უკანასკნელ მისტიურ 16 კვადრატზე, მაგრამ რატომღაც16 თაროანი კარადები მიჩვენა და უიმედოდ შევეშვი ძიებას ვიფიქრე იქნებ Facebook-ის და ჯგუფელების მეშვეობით გავიგო რა ხდება, რომ ორშაბათს პირდაფჩენილი არ ვიჯდე 🙂

PR. სკოლიდან წამოსული დაახლოებით 15 წუთში მივედი დანიშნულების ადგილას,თან გზად მე და თემომ ინაც გავიყოლეთ, რომელიც სულ რამოდენიმე წუთით იყო წამოსული სამსახურიდან.

საბედნიეროდ ავტსადგომი ისეთ კარგ ადგილას დაგვხვდა ცარიელი, რომ სულ რამოდენიმე ნაბიჯის გადადგმა დაგვჭირდა და აღმოვჩნდით შარდენზე, კაფე L’EXSPRESS-სთან, სადაც უამრავი ხალხი შეკრებილიყო,ნაცნობები, ნაცნობი სახეები, უცნობები, მაგრამ ჩვენ ყველას ერთი მოვლენა, შოთიკო ბოჭორიშვილის გამოფენა 12PM. გვაერთიანებდა.

ფოტოები დიდ ფორმატზე საკმაოდ კარგად გამოიყურებოდა, კოლაჟიც, რომლის მომხრე ვიყავი მშვენივრად დალაგებული იყო ისე, რომ კარგად ჩანდა რას საქმიანობს თითოეული პერსონაჟი დღის განმავლობაში, თავად შოთიკოს გმირები იქვე დატრიალებდნენ და ზოგი, როგორიცაა თიკო სადუნიშვილი საკუთარ სამსახურეობრივ მოვალეობას ასრულებდა და იღებდა ინტერვიუს სხვადასხვა რესპოდენტებისაგან, Dj. Rembo მიქშერის მიღმა სხვადასხვა ტრეკებს გვთავაზობდა, ზოგიც კი ჭიქა ღვინით უბრალოდ თავს იწონებდა საზოგადოებაში და…უამრავი ფოტოკამერა, ვერ ვიტყვი ყველა ფოტოგრაფის ხელში, მაგრამ უამრავი მაშუქის სინათლე და ფოტოობიექტივი, რაც კი იმაზე მეტყველებს რომ გამოფენა შედგა…

როგორც  გამოფენებზე ხდება ხოლმე,  ხალხი ერთდროულად ზღვის მოქცევასავით უამრავი მოდის შემდეგ კი როგორც მოდის ისევე ერთდროულად მიდის…ასე იყო აქაც, რამოდენიმე ხნის შემდეგ რამოდენიმე ადამიანი და უამრავი ცარიელი ადგილი დარჩა…

მეც წამოვედი, იმ სურვილით, რომ შოთიკო ახალ პროექტს წამოიწყებს და არ გამომაპარებს, ბლოგზე დასაწერი მასალა რომ მქონდეს 😀 🙂

გამოფენა კი ინასთან, ბარ Wheels-ში განვიხილეთ, ფოტოები დავათვალიერეთ და დავისვენეთ გადარბენილი დღისგან. ვისურვებდი ასეთ და უფრო მეტ გადარბენას, რადგან მგონია, რომ ზუსტად ასეთი რამ მჭირდება, უამრავი ხალხი, ნახევრადნაცნობი…საქმე თავზესაყრელი და ბოლოს შედეგიანი დღის დასასრული.

სხვათაშორის, გამოფენაზე, არც ჩაცმულობაზე დამვიწყებია თვალის დევნება, თუმცა სული არაფერს შეუხუთავს, რამოდენიმე ტრენდი ვიხილე და ყველაფერს ფოტოებით მოვყვები.

P.S. ფოტოებისათვის მადლობას ანუკა კალანდარიშვილს, ანჩი მაისურაძეს და შოთიკო ბოჭორიშვილს ვუხდი, ვინაიდან ჩემი ფოტოკამერის მაშუქი ავადაა 🙂

ორი ბაჭია, მე კი პრანჭია :D

29 Apr

დღეს განსაკუთრებული დღეა, დიდი ხანია ასეთი შემართებით არ ვყოფილვრ, ჩემთვის ორი მნიშვნელოვანი მოვლენაა…

მოდი არ დავნომრავ,რადგან ისე გამოვა, რომელსაც პირველს შევარქმევ უფრო მინშვნელოვანია, ორივე აბსოლუტურად სხვადასხვა კატეგორიაშია და შედარებას არ ექვემდებარება… უბრალოდ ისე მოხდა, რომ მათი დრო ერთმანეთს დაემთხვა და გუშინ საღამოს იმის გარდა, რომ სამოსზე მეფიქრა, იმაზეც მომიწია ფიქრმა როგორ მოვახერხო, რომ ორი კურდღელი ერთდროულად დავიჭირო:D

მოვლენა რომელიც მნიშვნელოვანია, ჩემს სამომავლო საქმიანობას თუ საქმიანობის ნაწილს, თუნდაც ცოდნას უკავშირდება, PR. სკოლაში(PR. School) პირველი გაკვეთილია და გაცდენის სურვილი ნამდვილად არ მაქვს, რადგან უკვე საკმაოდ დიდი ხანია, თვეზე მეტია ამ დღეს ველი.პირველი დღეა და შესაბამისად ხალხს არ ვიცნობ, მინდა სახეზე დავინახო და ერთმანეთის გაცნობის პროცესს დავესწრო, პირვლი დღის პირველი შთაბეჭდილება განვიცადო და არ გადავდო მეორე გაკვეთილისათვის.

მოვლენა, რომელსაც ასევე დიდი ხანია ველი, და არანაკლები დრო თუ მეტი არა, ისე დიდი დრო, რომ უკვე რამოდენიმეჯერ მოვასწარი სამოსის მოფიქრება და გადაფიქრება, არის ჩემი მეგობრის, შოთიკო ბოჭორიშვილის გამოფენა, სახელწოდებით 12PM. ამ პროექტისათვის საკმაოდ დიდი ხანია ემზადება და საკმაოდ დიდი ძალისხმევა დასჭირდა,იღებდა საქართველოში ცნობილ, სხვადასხვა პროფესიის მქონე ადამიანებს. მეც, აქტიურად თუ შორიდან, ვგულშემატკივრობდი და ვხედავდი, როგორ ისხამდა ხორცს ჩანაფიქრი და ნამდვილად არანაირი სურვილი არ მაქვს მისი შედეგი გამოვტოვო, მეგობრის წინაშე მოსახდელ ვალს რომ თავი დავანებო…(ეს ისე, სიტყვის მასალად,უბრალოდ ძალიან მინდა წასვლა მეგობრის გამოფენაზე!) ამასთან იმედია, შვედური სუფრაც იქნება 😀 (ესეც ისე,მიხვდებიან :D)

გეგმები კი ასე დავაწყვე: მთელი ღამე ფიქრის შემდეგ რა ჩამეცვა, დასიებული და ჩაღამებული თვალებით 9.30საათზე სამსახურში მივდივარ, მოფიქრებული სამოსი თან მიმაქვს, სამსახურს 6სთ-ზე ვამთავრებ, PR. სკოლა კი 7სთ-ზე მეწყება, ვასწრებ გამზადებას, მივდივარ გაკვეთილზე და ვრჩები 9სთ-მდე, შემდეგ ბოდიშს ვიხდი, რომ ადრე უნდა დავტოვო ლექცია და 9სთ-ზე გავრბივარ გამოფენაზე, ამ შემთხვევაში, მიხარია, რომ ამ ქვეყანაში ვცხოვრობ, რადგან სტუმრები არაპუნქტუალურად 9 საათზე მოიყრიან თავს(გამოფენა 8საათზე იწყება).

რამდენად მოვახერხებ ორი ბაჭიის დაჭერას და გამოპრანჭვასაც, ამაზე უკვე ხვალ დავწერ 🙂

ეს კი ინფორმაცია შოთიკოს გამოფენაზე:

EXHIBITION SHOTIKO BOCHORISHVILI, PROJECT CREATOR KRISTI KIPSHIDZE, AFTER PARTY DJ REMBO
29 აპრილს, საღამოს 9 საათზე, შარდენის 14 ნომერში მდებარე ფრანგული კაფე L’EXSPRESS შოთიკო ბოჭორიშვილის პერსონალურ გამოფენას უმასპინძლებს.
გამოფენა 12 PM კომპანია M GROUP ის ორგანიზებით იმართება. ფოტოებზე აღბეჭდილია საქართელოში კარგად ცნობილი შვიდი ადამიანის ცხოვრების ერთი დღე.
პროექტის იდეა დეკემბერში გაჩნდა და თბილისური საზოგადოება, გადაღების პროცესს, შორიდან, თუმცა ხშირად ადევნებდა თვალს ტელეეკრანებიდან.
პროექტის მონაწილეები არიან : კრისტი ყიფშიძე, ბიჭოლა, თიკო სადუნიშვილი, ნანკა კალატოზიშვილი, ლიზა ვადაჭკორია, Dj Rembo და ირმა შარიქაძე